Toen ik in Nederland kwam, had ik helemaal niets met al die regels.

Als je open staat voor nieuwe dingen, dan kun je je ontwikkelen. Dan kun je groeien en dingen doen die je eerder misschien niet voor mogelijk had gehouden. Neem Danijela Kovacevic, objectleidster in regio West. Ze verhuisde tijdens de oorlog in het voormalig Joegoslavië naar Nederland en ontwikkelde zich, na wat vijven en zessen, tot de VCA-specialist van Hago. Haar klanten maken dagelijks gretig gebruik van Danijela haar expertise. Expertise die ze kreeg door eens iets nieuws te durven proberen.

Nederlandse ‘regelzucht’

De verhuizing naar Nederland, in april 1992, viel Danijela uiteraard zwaar. Ze moest niet allen huis en haard achterlaten, maar kwam ook terecht in een hele andere wereld. “Ik woonde bij mijn opa en oma in een plaatsje ergens tussen Dubrovnik en Montenegro. Mijn ouders woonden al jaren in Nederland om daar te werken. Ineens moest ik op mijn negentiende naar Nederland verhuizen. Naar mijn ouders, die ik eigenlijk niet kende, in een land vol regels die ik niet begreep. Overal waren regeltjes en voorschriften voor. Ik had er helemaal niets mee! Waarom zou je bijvoorbeeld tot half zes moeten wachten voor het avondeten? Ik vond het maar vreemd.”

 

Toevallig de schoonmaak in

“In Nederland ben ik eigenlijk toevallig in de schoonmaak gerold. Een kennis van me vertelde me over een vacature bij Hago. Ik wist aanvankelijk niet of het iets voor mij zou zijn, maar ik ben er gewoon voor gegaan. Hago nam me aan en na een tijdje kreeg ik de vraag of ik geen voorvrouw zou willen worden. Dat leek me helemaal niets voor mij. Toch heb ik de stap genomen, maar wel met het voornemen om leiding te geven zoals dat bij mij past: door samen te werken in plaats van directief instructies te geven. Ik ben inmiddels objectleidster en werk nog steeds met diezelfde gedachte. Je moet het samen doen.”

 

Ontwikkeling

Danijela haar grootste opdrachtgevers zijn Cabot, Aluchemie en IHC. Industriële omgevingen met VCA-panden. Ze heeft inmiddels, naast haar Kaderopleiding van SVS, ook het diploma VCA-VOL. Hoe een vrouw die niets wilde weten van het Nederlandse vangnet van regels, zich heeft gespecialiseerd in veiligheidsprotocollen. Dat is nog eens een mooi staaltje ontwikkeling. “Nu ben ik iedere dag bezig met veiligheid. Met meedenken met onze klanten over hoe we de veiligheid in hun panden kunnen borgen of zelfs verbeteren. Ik heb een paar jaar geleden in een ziekenhuis vlakbij mijn voormalige woonplaats gelegen. Als je de situatie daar vergelijkt met hoe ziekenhuizen hier werken, dan ben ik blij met alle wetten en regels in Nederland. We mogen er zelfs dankbaar voor zijn.”

Deel dit artikel: