16-10-2018

Sandy op naar de finale!

Als Schoonmaker van het Jaar moet je van goede huize komen. En als er iemand is die aan die omschrijving voldoet, is wel het Sandy. In Zorgcentrum Beukeloord in Meerssen is ze een graag geziene verschijning. Verantwoordelijk voor de schoonmaak én een prettige sfeer.

Schoonmaker, spraakwaterval en gezelschapsmens van het jaar

“Niet te geloven”, is Sandy’s eerste reactie als ze van Envida Proper-collega Carla hoort dat ze door is naar de halve finale van Schoonmaker van het Jaar. “Ik was echt overrompeld. Dit had ik niet aan zien komen.”

“Ik werd gebeld, of ik even naar het kantoor kon komen. Maar dat bleek een smoesje. Er was taart, er waren ballonnen, ik dacht heel even dat Gaston ook elk moment om de hoek zou komen, met goeoeoeoeooedemorgen. Terwijl ik juist nooit wat win. Heel bijzonder.”

Het is een meer dan verdiend ‘gewonnen’ finaleplaats. Want in een zorgcentrum tussen demente ouderen werken, is niet voor iedereen weggelegd. Een bewoner kan soms zijn dag niet hebben en verward reageren. Emotioneel, bang of boos. Daar moet je maar net mee om weten te gaan.

En dat kan Sandy. Heel goed. Ze heeft een eigen methode die goed werkt. Ze betrekt de bewoners in de schoonmaak.

“Mijn zoon is autistisch en daar heb ik in zijn jonge jaren, ook met hulp van anderen, van geleerd dat ergens tegenin gaan bij hem niet werkt. Conflicten hebben geen zin, geduld hebben en ondertussen afleiden werkt veel beter. Toen ik bij Beukeloord kwam heb ik diezelfde aanpak ook hier toegepast.”

Succesvol

“Als bewoners het weer eens op mijn werkkar of swiffers gemunt hebben, dan laat ik ze vrolijk hun gang gaan. Ook deel ik poetsdoekjes uit aan wie zin heeft om mee te helpen. Na een minuutje of twintig vinden ze altijd wel weer iets anders om te doen. Dan bedank ik voor de hulp en heb ik zonder gedoe m’n spulletjes weer terug.”

“Ik doe gewoon wat m’n hart me ingeeft. Ik maak een praatje. Haal een kopje koffie. En als een bewoner waar ik een goed contact mee heb een keertje niet wil eten, dan bied ik bijvoorbeeld aan om samen te eten.”

“Als jij een halve boterham eet, dan eet ik er ook eentje. Afgesproken? Afgesproken!”

Het zijn misschien kleine dingen, ze zijn van onschatbare waarde voor de bewoners. Sandy is bijna meer maatschappelijk werker dan schoonmaker. Zou ze geen verpleegkundige willen worden? “Nee, ik hou van mensen om me heen. Mensen die gezellig rondwandelen, niet bedlegerig zijn. En heb nu meer de tijd voor een praatje, tijdens het werk.”

Een nerveuze bewoner vraagt ondertussen in het voorbijgaan op de gang aan haar hoe laat het is, want hij moet om twee uur op zijn werk zijn. “Nou, ik heb goed nieuws”, zegt ze: “Ik heb toevallig net gebeld, het gaat niet door vanmiddag. Je hebt lekker vrij. Echt. Het is allemaal geregeld. Je bent vrij.” Je ziet de spanning van hem afvallen.

Het is duidelijk dat deze schoonmaaktopper veel meer doet dan alleen schoonmaken. Is het niet zwaar? “Juist niet. Ik bedoel, schoonmaken zelf is wel zwaar, voor je armen, schouders. Maar de bewoners maken veel goed. Het is iedere dag anders. Het is iedere dag weer een avontuur.”

Daar is ze weer!

“Je verwacht het niet, maar veel bewoners herkennen me. Weten wie ik ben. Ook al denken ze vaak dat ik een zuster ben, aangezien iedereen met bedrijfskleding in principe een zuster is in de ogen van de bewoners. Dan nog. Er is er zelfs een die mij bij naam kent.”

Logisch met zo’n spraakwaterval als schoonmaker dat ze je kennen. En als het een beetje meezit binnenkort dan óók als… Schoonmaker van het jaar!