21-4-2020

Korte werkweken, verhuizen en nachtelijke bellers: het leven tijdens de coronacrisis

‘Onze’ Cristiana werkt al 13 jaar bij Hago. Ze is niet meer weg te denken uit het kantoorbeeld van onze Eindhovense collega’s. Ze is de eerste om je een goedemorgen te wensen, altijd met een stralende glimlach. Sinds de uitbraak van het coronavirus hebben we het helaas veelal zonder Cristiana te stellen, en andersom. Hoe gaat het nu met haar?

Aangepast werk op aangepaste tijden

“Ik ben nog wel aan het werk bij Tribes in Eindhoven, maar er is op dit moment een stuk minder te doen. Mijn collega Sheila en ik verdelen de dagen. Dan werk ik de ene week drie dagen en zij twee, en de week daarna andersom”, legt ze uit. Aanvankelijk was Cristiana in de veronderstelling dat ze, vanwege het feit dat haar vierjarige zoontje niet meer op school terecht kon, niet meer kon werken. Ze was dan ook erg opgelucht toen bleek dat ook schoonmaakmedewerkers tot een vitale beroepsgroep behoren. “Mijn zoontje wordt opgevangen en ik kan gelukkig blijven werken.”

Hago Eindhoven verhuist binnenkort naar een nieuwe locatie. Cristiana helpt daarom met opruimen en inpakken. “Ik ben nu bezig in de pantry. Het is fijn dat het rustig is en ik daar nu mijn ding kan doen met opruimen. Maar ik mis de mensen om me heen, het is een stuk saaier zo. Ik ben blij als ik straks iedereen weer zie op de nieuwe locatie.”

Toch is er natuurlijk veel minder schoonmaakwerk dan gebruikelijk. Cristiana staat dan ook stand-by om op andere locaties te helpen wanneer nodig. “Mogelijk kan ik volgende week aan de slag bij het Catharina Ziekenhuis, dat krijg ik nog te horen van mijn leidinggevende.”

Het belang van hygiëne, óók thuis

Thuis bij Cristiana gaat gelukkig alles goed. Haar zoontje is vier, wat het lastig maakt om de situatie uit te leggen. Op school besteden ze hier veel aandacht aan. “Zelf hamer ik erop dat hij zijn handjes moet wassen. Als hij naar de wc gaat, als hij gaat eten, na het spelen, voordat hij naar school gaat en zodra hij terugkomt”, legt ze uit. “Ik vertel hem dan wat de gevolgen zijn als hij dat niet doet, waarbij ik wat overdrijf. Hij snapt het belang nu wel.” Het is niet altijd makkelijk om een kindje bezig te houden in deze tijd. “Ik ben blij dat we op tijd een huis gekocht hebben. Nu kan mijn zoontje tenminste in de tuin spelen, aangezien speeltuinen of andere uitjes geen optie zijn.”

Afstand: groter dan 1,5 meter

Cristiana’s familie woont in Brazilië. Ook hier is corona een bron van ellende. “In Brazilië is de economie al niet al te best, en nu al helemaal niet. Mensen hebben daar vaak geen vast contract, en staan nu dus op straat.” Cristiana’s ouders blijven op dit moment ook thuis in Brazilië. “Mijn moeder gaat graag op pad, dus zij verveelt zich nu ontzettend. Dat maakt haar verdrietig. Soms vergeet ze van ellende het tijdsverschil. Laatst belde ze me om twee uur ’s nachts en zat ik rechtop in bed. Ik schrok me rot, was zo bezorgd. Ze wilde gewoon even kletsen… niet zo handig op dat tijdstip tijdens een coronacrisis!”

Doordat haar familie zo ver weg woont weet Cristiana wat echte afstand is. Het contact met haar familie mist ze sowieso. Toch heeft ze er nu nog meer last van. “Ik mis mijn familie, maar ook mijn vrienden en collega’s. Alle mensen om me heen. Ik vond het heel jammer om Pasen zo rustig door te moeten brengen.” Cristiana hoopt dan ook vurig dat we ons hier snel doorheen slaan. “Ik hoop dat mooi, warm weer en de vitamientjes van de zon wonderen gaan verrichten voor ons.”

Deel dit artikel: